Duitse bedrijven investeren 400 miljard in zonne-energie

Een consortium van een twintigtal Duitse bedrijven is van plan in Noord-Afrika een gigantisch zonne-energieproject te bouwen om Europa van energie te bevoorraden. Dat schrijft de krant Süeddeutsche Zeitung dinsdag en wordt nu ook bevestigd door één van de deelnemers, elektroreus Siemens.

(belga) - Er is sprake van een investering van 400 miljard euro. De eerste elektriciteit zou binnen tien jaar worden geleverd, aldus de krant. Bedrijven die deel uitmaken van het consortium zijn herverzekeraar Munich Re, Siemens en RWE. Half juli zouden ze bijeenkomen om de plannen te formaliseren.

Het project -Desertec- voorziet in een keten van zonne-energie installaties. Bedoeling is met spiegels de energie van de zon te bundelen en stoom op te wekken voor turbines. De installaties zouden komen in landen die politiek stabiel zijn. Een nieuw net zou de energie dan naar Europa vervoeren. De plannen zijn om 15 pct van het Europese energieverbruik te dekken.

"Het doel is elektriciteit te leveren aan Duitse gezinnen", zo bevestigt een woordvoerder van Siemens het krantenartikel. Op 13 juli komen de bedrijven die willen deelnemen aan het project bijeen.

14:06 - 16/06/2009 Copyright © De Tijd

De zon heeft de toekomst

Zonne-energie heeft een enorm potentieel. Maar de overheid heeft het afgelopen decennium nagelaten het gebruik ervan te stimuleren, blijkt uit onderzoek van het Natuur en Milieu Planbureau in Nederland. De milieubeweging en de zonne-energiesector roepen het al jaren, maar nu is het ook bevestigd door het onafhankelijke Milieu- en Natuurplanbureau: de zon kan heel veel energie voor ons opwekken. En niet alleen in de Sahara: als alle daken in Nederland vol zouden liggen met zonnepanelen, levert dat tot 95 procent van de elektriciteit die we nu in België verbruiken. De warmte die daarbij geproduceerd wordt, zou bovendien zo'n twintig procent van de huishoudens van verwarming kunnen voorzien.

Natuurlijk is het niet reëel dat elk dak in Nederland over een paar jaar vol zonnepanelen ligt. ‘Dit onderzoek is een gedachte-experiment', verklaart Frank Diepz van het Natuur en Milieu Planbureau. ‘Het volledige potentieel zullen we nooit halen, maar we weten nu wel dat zonne-energie er toe doet.'

Zonne-energie is schoon en oneindig, maar vooralsnog duur. Een kilowattuur kost nu 45 cent, ruim het dubbele van de standaard elektriciteitsprijs. Daarom wordt het nog weinig gebruikt in Nederland en zal het op korte termijn niet substantieel bijdragen aan een vermindering van de CO2-uitstoot. Als de prijs omlaag gaat, ziet het Milieu en Natuur Planbureau op de langere termijn echter grote mogelijkheden voor zonne-energie. ‘Maar dan mag de overheid de komende tien jaar niet stilzitten', waarschuwt Diepz.


De afgelopen tien jaar was dat wel het geval. De Nederlandse overheid heeft geen effectief beleid gevoerd om het gebruik van zonne-energie te stimuleren, concludeert het Milieu en Natuur Planbureau. Zo schafte de regering subsidies voor de aankoop van zonnepanelen vijf jaar geleden af. Begin dit jaar presenteerde minister Van der Hoeven van Economische Zaken een nieuwe subsidieregeling, maar omdat slechts tweeduizend huishoudens daarvan gebruik kunnen maken, zal die volgens Diepz maar ‘mondjesmaat' effect hebben.

Dat bevestigt directeur Leon Giesen van Scheuten, een producent van zonnecellen en -panelen: ‘Uiteindelijk moet zonne-energie niet alleen op de daken van woonhuizen, maar vooral ook op die van kantoren en fabrieken opgewerkt worden.' In Duitsland is al een flinke industrie ontstaan rondom zonne-energie. ‘Daar werken zo'n 50.000 mensen in de solar, in Nederland hoogstens 200', ligt Giesen toe.

Nederland loopt ook volgens Diepz flink achter. ‘Er moet nog een hoop ervaring worden opgedaan. Dat geldt voor architecten, installateurs en consumenten. Maar ook voor energiebedrijven, die de technologie moeten ontwikkelen om de energie die consumenten ‘teveel' opwekken, af te nemen.'

Bron: NMP

Verschil Actieve en Passieve Zon Technologie

Actieve technologie (fotovoltaïsche panelen)

Maken we gebruik van het licht, dat dan doorgaans in elektriciteit wordt omgezet, dan spreken we van fotovoltaïsche zonne-energie. De fotovoltaïsche zonne-energie gebruikt de energie van de lichtfotonen. Wanneer deze de oppervlakte met een fijne laag silicium beslaan (1) brengen zij hun energie over naar de elektronen van de siliciumatomen. Deze "komen los" en veroorzaken daarbij een elektrisch onevenwicht (2) in de laag silicium («-»lading aan de oppervlakte, «+» lading achteraan). Dit onevenwicht wordt in stand gehouden door een elektrisch veld. Als men het circuit afsluit, creëert men een elektrische stroom tussen de twee ladingen (3). Deze stroom wordt geproduceerd zonder beweging, geluid, of CO 2,…



Er bestaan reeds talrijke toepassingen van de fotovoltaïsche zonne-energie. Onder meer voor telecommunicatie, verlichting, waterpompen, vrijetijdsbesteding, signalisatie, én transport van gekoelde medicijnen in afgelegen landelijke gebieden.
Het gaat voornamelijk om autonome systemen, die niet met het elektriciteitsnet verbonden zijn. De fovoltaïsche cellen kunnen worden geïntegreerd in de architectuur, zodat de installatiekosten worden verminderd.

Passieve technologie (thermische zonne-energie)

Maken we gebruik van de zonnewarmte dan spreken we van thermische zonne-energie. Een deel van de zonnestraling wordt overgebracht op de bestraalde materialen. Hoe beter deze materialen de infra-rode stralen (en de rest van het zonnespectrum) kunnen absorberen, hoe intenser de opwarming. De kenmerken van een goede absorberende stof zijn: geleidbaarheid (vermogen om warmte over te brengen), kleur (zwart absorbeert beter dan wit), weerkaatsing op het oppervlak (mat of blinkend), thermische inertie (vermogen om warmte op te slaan).

De thermische conversie: de verschillende technieken

Het solair «passief» streeft ernaar het ontwerp van gebouwen te optimaliseren (bioklimatisme) om een maximale zonnigheid (helderheid en warmte) te verkrijgen, terwijl het de hinder beperkt (oververhitting in de zomer…).

Het solair «actief» gebruikt en vormt de thermische energie om. Een «rechtstreekse» keten exploiteert de thermische energie (zoals bijvoorbeeld de zonneoven, de ontzilting,…) of na verblijf in een warmtewisselaar (de zonneboiler), vormt een andere keten de thermische energie om in elektriciteit via een stoomturbine.

Beschrijving van een klassiek warmtepaneel: de zonnestraling (A) (direct of diffuus) dringt door het venster. In de caisson van het zonnepaneel vangt een absorberend oppervlak de infrarode elementen van de straling op. Dit oppervlak werd behandeld om deze zo weinig mogelijk af te geven. In elk geval wordt de infrarode straling vastgehouden door het venster (B). Tussen de absorberende plaat en de isolatie aan de ommezijde van de plaat collecteert een watercircuit de warmte. Dit circuit wisselt de calorieën om via een wisselaar (C). Het (secondaire) circuit kan warm water verdelen of de verwarming voeden (D).



De meest voorkomende toepassing van thermische zonne-energie is de zonneboiler die door miljoenen personen wordt gebruikt in de wereld. Men kan ook gebruik maken van de thermische zonne-energie voor verwarming, door middel van water of van lucht (de goedkoopste oplossing). Deze technologie is zeer goed ontwikkeld, hoewel wordt gestreefd naar een betere competitiviteit.

Zonnesystemen worden eveneens met succes gebruikt voor de verwarming van zwembaden, voor waterverwarming in hotels en hospitalen, voor luchtkoeling (in plaats van airconditioning), én tevens voor de ontzilting van zeewater op plaatsen waar drinkwater schaars is.

Zonneovens zijn populair in India en China.

Nieuwe technologieën die steunen op de concentratie van de zonnekracht (om elektriciteit en warm water te produceren) zijn veelbelovend. Wanneer deze technologieën op grote schaal worden toegepast verminderen zij de productiekosten van het kWh aanzienlijk.

Thermische zonne-energie kan ook worden gecombineerd met een dieselgenerator bijvoorbeeld in een gemengd systeem dat eveneens de productiekosten erg beperkt.

Bron: FOD Economie